KESATUAN SEKERJA

1.0    PENGENALAN

“Ada tiga sebab mengapa kesatuan sekerja ditubuhkan dan disertai, iaitu untuk memperbaiki kedudukan ekonomi, untuk mempastikan hak mereka dipertahankan dan terakhir sekali adalah kerana sebab-sebab sosial” menurut kata Maimunah Aminuddin (2003). Kesatuan sekerja merupakan satu pertubuhan yang menggabungkan pekerja atau majikan dalam satu industri, kumpulan pekerjaan atau perniagaan yang sama.

Seksyen 2(1) Akta Kesatuan Sekerja 1959 (ILBS, 2013) mendefinisikan “kesatuan sekerja” atau “kesatuan” sebagai apa-apa pertubuhan atau gabungan orang-orang kerja atau majikan-majikan, iaitu orang-orang kerja di mana tempat pekerjaan mereka adalah di Malaysia Barat, Sabah atau Sarawak, mengikut mana yang berkenaan, atau majikan-majikan yang mengambil kerja orang-orang kerja di Malaysia Barat, Sabah atau Sarawak, mengikut mana yang berkenaan. Merujuk Seksyen 2 Akta Perhubungan Perusahaan 1967 (ILBS, 1991) pula, kesatuan sekerja didefinisikan sebagai mana-mana kesatuan sekerja yang didaftarkan di bawah mana-mana undang-undang yang berhubungan dengan pendaftaran kesatuan sekerja.

1.1              Pekerja dan majikan di Malaysia adalah bebas menubuhkan  pertubuhan mengikut peruntukan:

  

i.              Perlembagaan Persekutuan (1)(C) Fasal 10 “Semua warga negara adalah berhak menubuhkan kesatuan”

ii.             Konvensyen International Labour Organisation (ILO) No.98

iii.            Seksyen 8 dan 9 Akta Kesatuan Sekerja 1959 “ Sesebuah kesatuan sekerja perlu didaftarkan bagi membolehkannya menikmati keistimewaan sebagai sebuah kesatuan sekerja yang sah”. 

iv.           Akta Kerja 1955 [ Seksyen 8 ] “Tiada apa-apa dalam kontrak perkhidmatan yang boleh dalam apa-apa cara menghadkan hak-hak mana-mana pekerja yang menjadi pihak kepada kontrak itu : untuk memasuki kesatuan sekerja berdaftar, untuk menyertai dalam aktiviti-aktiviti kesatuan sekerja berdaftar, sama ada sebagai pegawai kesatuan itu atau selainnya; atau untuk bersekutu dengan mana-mana orang lain untuk tujuan menubuhkan kesatuan sekerja menurut Akta Kesatuan Sekerja 1959

v.            Akta Perhubungan Perusahaan (APP) 1967 seksyen 4 dan 5 memperuntukkan jaminan hak pekerja. Seksyen 4 menjamin kebebasan kedua belah pihak iaitu tidak boleh ada campur tangan atau ancaman daripada pihak yang satu lagi berhubung hak untuk menubuhkan atau menyertai atau terlibat dalam aktiviti kesatuan pekerja. Seksyen 5(1)(a), 5(1)(b), 5(1)(c), 5(1)(d) dan 5(1)(e).

-

-

-

-

-

-

-

6.0       KESIMPULAN

Secara umumnya kewujudan kesatuan sekerja bukanlah penghalang kepada perlaksanaan polisi syarikat di dalam sesebuah organisasi. Namun, dengan kewujudan kesatuan ini para pekerja dan kakitangan akan merasa lebih terbela dengan dasar organisasi. Mereka akan lebih yakin organisasi juga tidak memandang remeh terhadap hak-hak mereka sebagai pekerja dalam organisasi tersebut. Oleh itu, pihak majikan mesti memandang secara positif sebarang aktiviti yang bakal dilaksanakan oleh kesatuan sekerja tersebut (Samsudin bin Wahab, 2005).

Peranan kesatuan sekerja sering dilihat daripada sudut yang negatif seperti mengadakan mogok dan piket, pemberontakan terhadap keputusan majikan dan sebagainya. Namun demikian, kesatuan sekerja sebenarnya mempunyai agenda lain yang lebih penting serta mampu dapat membantu organisasi untuk menguruskan pekerja mereka. Dalam erti kata yang lain, kesatuan sekerja memainkan peranan yang sangat penting iaitu sebagai penyelesai masalah yang dalam perhubungan perindustrian.

Peranan kesatuan sekerja adalah penting dalam menjaga kepentingan tiga pihak iaitu pekerja, majikan dan kerajaan bagi meningkatkan produktiviti dan kualiti hidup supaya negara dapat membangun dengan pantas dalam merealisasikan wawasannya. Walau bagaimanapun untuk menjayakannya, semua kesatuan sekerja yang wujud di negara ini perlulah bersatupadu dan mengelakkan pertelingkahan.

Piket, mogok mahupun sekat masuk/tutup pintu merupakan usaha untuk mencapai sesuatu matlamat oleh pihak yang terlibat dalam pertikaian perusahaan. Meskipun mogok dibenarkan di Malaysia tetapi kesannya terhadap ekonomi adalah sangat serius.

Di peringkat syarikat, tindakan perusahaan boleh menyebabkan kerugian besar kepada majikan. Manakala di peringkat nasional pula, ianya akan mempengaruhi keputusan pelaburan oleh syarikat multi-nasional. Justeru itu semua pihak hendaklah berusaha sedaya upaya  untuk mencegah dan menghindar dari berlakunya sebarang bentuk tindakan perusahaan.

Oleh yang demikian, kesinambungan usaha serta hubungan yang baik antara pihak pengurusan (majikan) dan pihak pekerja sangat penting untuk memastikan keharmonian dalam organisasi dikekalkan. Kesedaran serta tanggungjawab untuk memastikan keadilan serta hubungan timbal balik yang sihat amat penting untuk memastikan kepuasan sama ada di pihak pekerja mahupun majikan.

Untuk dapatkan artikel penuh, boleh hubungi saya melalui emel  nieshamiera@gmail.com ^_^